Çok kötü bir haber ve Çok iyi bir haber...

Bloğum bir kaç gündür güncel fakat önceden kayıtladığım yazılar sayesinde günceldi.İçimemi doğmuş ne ilk defa yaptım kayıtlı yazıyı.En son Salı günü girmiştim yazı eklemeye o günden bugüne ise birçok şey yaşadım bu kısacık günlerde hem iyi hemde köyü haberlerim var size.Gün gün paylaşıcam ;
Çarşamba günü erkenden kalkıp annemle bir Eminönü turu yaptık.İplikçilerin içine girdik çıkmak bilmedik.Altını üstüne getirdik ayaklarımıza karasular indi,alışveriş yaptık ve eve döndük çok yorgundum ve yattım ama gün uykuya daldığım andan itibaren kötülükler başlamıştı,kabuslar kötü geçecek 2 günün habercisiydi malesef.Babamla tartışıyorduk sebep neydi hatırlamıyorum ama bağırışlarımız hızlanıyor ve ağız dalaşı büyük bir kavgaya dönüyordu.Babam bana vurmaya başladı.Yanaklarım yanıyordu ama babam hırsını alamıyor ve kitapla yüzüme yüzüme vuruyordu.Canım öylesine çok yanıyorduki anlatamam ama biliyordum bu bir rüyaydı kalk diyordum kendime ama bir türlü gözümü açamıyordum.Göz yaşlarımı hissetmeye başladığımda uyandığımı hissettim ve derin bir oh çekip saate baktım 8:30 du.Gözyaşlarımı silerek başımı yastığa koydum ve cebim çalmaya başladı.Arayan annemdi ama neden bu saatte arıyordu?Bugün buluşmayacaktık ki .Beni uyandırmasınıda söylememiştim.Yorgun olduğumuda biliyor ve beni uyandırmazdı?Peki neden arıyordu?Çok kısa sürede bunları aklımdan geçirirken efendim dedim.İlk önce Annemin sesini duyunca oh çektim ama öldü dedi kim dedim ve duyduğum isim karşısında şok oldum.Hasta değildi...Yaşlıda değildi ama artık yoktu...Kuzenimin eşini kaybettik ama dahada acısı nasıl kayebttiğimiz oldu.Nasılmı kimliği belirsiz kişiler tarafından sabah işine giderken 2 bıçak darbesiyle kaybettik abimi.Ne kadar acı değilmi işe ekmek parasını kazanmaya giderken kaybettik biz onu.İşte kötü gün devam ediyordu.Hemen giyinip çıktık ama ben öldüğüne inananamadım anne;" belki yoğun bakımdadır ölmemiştir "dedim ama olay yerine gittiğimde kendimi avuttuğumu anladım.Evin içinden ablamın çığlıkları ve annesinin ağıtları yükseliyordu;


-Yavrum yavrum yavrum yavrum.Neden bıraktın beni yavrum...


Ne yapıcam sensiz yavrum... Kimler kıydı sana yavrum diye ağlıyordu acılı anacığı abimin..


-Aşkım seni seviyorum beni bırakamazsın diye ağlıyordu ablam.Kimse nasıl göremez diye isyan ediyordu...


Neden neden neden? Çok çok iyi bir insandı kendisi ölümü hiç haketmiyorduki ...


Gencecik 33 yaşında bir yıldız kaydı içimizden.Hepimizin içi yandı.Çok efendi bir insandı çok mekanı cennet olsun abicim.Allah günahlarını affetsin...


Cuma öğlen namazından sonra toprağa verip geri döndük...


Geçirdiğim iki günden kötü günden sonra evde hazırladığım hediyeyi görünce yarın blogcu arkadaşlarımla toplanacağımı hatırladım.Gelmeyi çok istiyordum ama moralim çok bozuktu yinede gitmeye karar verdim erken kalkıp hazırlandıp çıktım ve bir günlüğüne aklımdan silmek istiyordum herşeyi ve başardım.Harika blog arkadaşlarımızla buluştuk cumartesi günü.Hepsi pırlanta gibi insanlar.Bir güzel sohbet ettik.Tam sayıyı hatırlamıyorum ama 30'a yakındık herkezle birbirebir konuşamadık fırsat olmadı ama bir çok yeni arkadaşlarda edindim.Daha bir çok fotoğraf var ama henüz eklenmedi işte bu harika günden bir kaç kare;

Daha resim gelicek İlk resim Ebruliciğimden ikinci resim değişiktatlarcığımdan etikette yapmış çok hoş olmuş :) bu resimdekiler çok küçük bir kısmı tam katılan arkadaşlarımı blogları ile birlikte yayınlıcam ama isimler tam aklımda değil yanlışlık olmaması ve eksiksiz yayınlamak için onlar daha sonra....