Şimşek

O gün gökyüzünde şimşekler çakıyor, yağmur bardaktan boşanırcasına yağıyordu.Küçük kız her sabah olduğu gibi annesinin sesiyle uyanmış,kahvaltısını etmiş ve okuluna gitmek üzere yola çıkmıştı.Ancakşimşekler birbirinin peşi sıra o kadar gürültüyle çakıyordu ki, küçükkızın annesinin içini bir endişe kaplamıştı.Anne, yavrum bu havada yolda yürürken korkmasın diye düşündü. Sırtınabir şey geçirdi ve sokağa fırladı. Okul yolunda kızını aramayabaşladı...Derken bir de baktı ki, kızı az ileride minik adımlarla yürüyor,şimşek çaktığı anda durup gökyüzüne bakarak gülümsüyordu.Anne kızınınbu davranışına pek bir anlam veremedi; meraklandı.Yanına yaklaşıpsordu: Yavrum, hiç korkmadın mı bu havada yalnız yürümekten?Hem ne zaman şimşek çaksa durup yukarı bakarak öyle ne yapıyorsun?Küçük kız cevap verdi: Gülümsüyorum... Çünkü Tanrı fotoğrafımı çekiyor.Yaşamı nasıl algılıyorsak öyle yaşıyoruz diyenler yanılmıyorlar galiba